و نود و يك بوده . ديگر شيخ جنيد ابو القاسم شيرازيست كه از مشايخ كبار و از معاريف روزگار بوده ، روايات و اجازات در حديث و تفسير داشته و وعظ مىكرده و كتابى در ذكر مزارات اولياء شيراز نوشته و تا سنهء هشتصد و اند حيات داشته . پس ازين مقدمه گوئيم كه مزار مذكور معلوم ما نيست كه از كدام يك آن دو جنيد باشد ، زيرا كه لوحش منمحى و متلاشيست ، بسا كه از هيچ‌كدام آن دو نفر هم نباشد ، الله تعالى اعلم » . خاورشناس نامى آلمانى كارل بركلمان Karl Brockelmann در كتاب تاريخ ادبيات عرب Ceschichte der Arabischen Litteratur مىنويسد : « معين ( نجم ) الدين ابو القاسم محمود بن محمد جنيد العمرى الشيرازى متوفى در 791 - 1389 : شد الازار فى حط الاوزار تراجم احوال سادات و علماى شيراز نسخهء خطى موزهء بريطانيا ضميمهء 677 و پسرش عيسى آن را بنام ملتمس الاحباء به فارسى ترجمه كرده كه بنام هزار مزار معروفست ، حاج خليفه ج 4 ص 16 هزار و يك مزار مىنويسد » . مرحوم فرصت در اينكه خواسته است شيخ الاسلام صدر الدين جنيد بن فضل الله مؤلف شرح احاديث نبوى و ذيل المعارف فى ترجمة العوارف متوفى در 791 و شيخ جنيد ابو القاسم شيرازى واعظ مؤلف مزارات شيراز را كه گويد تا 800 و اندى زنده بوده دو تن بداند بخطا نرفته است و ترديد نيست كه دو تن در يك زمان در شيراز مىزيسته‌اند و هر دو جنيد نام داشته‌اند و پس ازين خواهد آمد . اينكه لقب او را حاج خليفه معين الدين و بر كلمان معين الدين يا نجم الدين نوشته‌اند چنان كه پيش ازين گذشت در سفينهء تاج الدين احمد وزير كه در زمان زندگى او در 782 يعنى چند سال پيش از مرگ او فراهم شده نام او را « شيخ الاسلام مقتدى الانام معين - الملة و الدين جنيد الواعظ » نوشته‌اند پس شكى نيست كه لقب او معين الدين بوده و نه نجم الدين و درين صورت نام و نسب درست او بدين‌گونه است : معين الدين ابو القاسم جنيد بن محمود بن محمد عمرى شيرازى از اينكه در نسب او كلمهء عمرى را افزوده‌اند معلوم مىشود كه نسبش بعمر نامى مىرسيده و شكى نيست كه نسبش